1Şunu demek istiyorum: Mirasçı her şeyin sahibiyse de, çocuk olduğu sürece köleden farksızdır. 2Babasının belirlediği zamana dek vasilerin, vekillerin gözetimi altındadır. 3Bunun gibi, biz de ruhsal yönden çocukken, dünyanın temel ilkelerine bağlı yaşayan kölelerdik. 4-5 Ama zaman dolunca Tanrı, Yasa altında olanları özgürlüğe kavuşturmak için kadından doğan, Yasa altında doğan öz Oğlu'nu gönderdi. Öyle ki, bizler oğulluk hakkını alalım. 6Oğullar olduğunuz için Tanrı öz Oğlu'nun “Abba[a]! Baba!” diye seslenen Ruhu'nu yüreklerinize[b] gönderdi. 7Bu nedenle artık köle değil, oğullarsınız. Oğullar olduğunuz için de Tanrı sizi aynı zamanda mirasçı yaptı.

Galatyalılar 3 Bölüm 10 Yasa'nın gereklerini yapmış olmaya güvenenlerin hepsi lanet altındadır. Çünkü şöyle yazılmıştır: “Yasa Kitabı'nda yazılı olan her şeyi sürekli yerine getirmeyen herkes lanetlidir.” 11 Tanrı katında hiç kimsenin Yasa'yla aklanmadığı açıktır. Çünkü “İmanla aklanan yaşayacaktır[b].” 12 Yasa imana dayalı değildir. Tersine, “Yasa'nın gereklerini yapan, onlar sayesinde yaşayacaktır.” 13-14 İbrahim'e sağlanan kutsama Mesih İsa aracılığıyla uluslara sağlansın ve bizler vaat edilen Ruh'u imanla alalım diye, Mesih bizim için lanetlenerek bizi Yasa'nın lanetinden kurtardı. Çünkü, “Ağaç üzerine asılan herkes lanetlidir” diye yazılmıştır.

Galatyalılar 3:1–9 1Ey akılsız Galatyalılar! Sizi kim büyüledi? İsa Mesih çarmıha gerilmiş olarak gözlerinizin önünde tasvir edilmedi mi? 2Sizden yalnız şunu öğrenmek istiyorum: Kutsal Ruh'u, Yasa'nın gereklerini yaparak mı, yoksa duyduklarınıza iman ederek mi aldınız? 3Bu kadar akılsız mısınız? Ruh'la başladıktan sonra şimdi insan çabasıyla mı bitirmeye çalışıyorsunuz? 4Boş yere mi bu kadar acı çektiniz? Gerçekten boşuna mıydı? 5Size Kutsal Ruh'u veren ve aranızda mucizeler yaratan Tanrı, bunu Yasa'nın gereklerini yaptığınız için mi, yoksa duyduklarınıza iman ettiğiniz için mi yapıyor? 6 Örneğin, “İbrahim Tanrı'ya iman etti, böylece aklanmış sayıldı[a].” 7 Öyleyse şunu bilin ki, İbrahim'in gerçek oğulları iman edenlerdir. 8 Kutsal Yazı, Tanrı'nın öteki ulusları imanlarına göre aklayacağını önceden görerek İbrahim'e, “Bütün uluslar senin aracılığınla kutsanacak” müjdesini önceden verdi. 9Böylece iman edenler, iman etmiş olan İbrahim'le birlikte kutsanırlar.

Elçilerin İşleri 21:1–16 ayetleri, Pavlus’un Yeruşalim’e yaptığı son yolculuğu ayrıntılı bir şekilde kaydeder. Pavlus ve beraberindekiler Kos’tan Rodos’a, oradan da Patara’ya geçer. Patara’da Fenike’ye gidecek bir gemi bulup denize açılırlar. Kıbrıs adasını görüp güneyinden geçerek Suriye yönüne giderler ve gemi Sur kentinde yükünü boşaltmak üzere durur. Pavlus burada İsa’nın öğrencilerini arayıp bulur ve onların yanında bir hafta kalır.

Üzerinize lütuf ve esenlik olsun. Geçtiğimiz derste, müjdeyi yayan kişinin tutumu hakkında derinlemesine düşündük. Korintliler'e Birinci Mektup dokuzuncu bölüm yirmi ikinci ayette olduğu gibi, Pavlus'un bir ruhu daha kurtarmak için ne kadar istekli olduğunu ve herkes için her şey olduğunu gördük. Bu istekliliğin derinliği, bugün birlikte inceleyeceğimiz Elçilerin İşleri kitabında da açıkça görülmektedir. Bugün Elçilerin İşleri yirmi bir ila otuz yedi ile yirmi iki ila yirmi bir arasındaki ayetler aracılığıyla, Pavlus'un hayatı ve hizmetindeki Tanrı'nın şaşırtıcı takdirini ve görevimizi birlikte düşüneceğiz.

Bugün, Elçi Pavlus'un yaşadığı en acı verici ve gergin anlardan birini birlikte düşüneceğiz. Uzun bir müjdecilik yolculuğunun ardından Yeruşalim'e dönen Pavlus'u bekleyen şey, hoş geldiniz ve huzur değil, yanlış anlaşılma, şiddet ve ölüm tehdidiydi. Bu metin aracılığıyla, Pavlus'un tüm bu acıları neden gönüllü olarak göğüslediğini, hizmetinin itici gücünün ne olduğunu ve onun yaşamından neler öğrenmemiz gerektiğini anlayacağız. Özellikle bugün, bu metni Pavlus'un 1. Korintliler 9:20'deki kendi itirafıyla ilişkilendireceğiz: "Yahudileri kazanmak için Yahudilere Yahudi gibi davrandım. Kendim Yasa altında olmamakla birlikte, Yasa altında olanları kazanmak için onlara Yasa altındaymışım gibi davrandım."

Bugün, Pavlus’un Milet’te Efes’in ihtiyarlarıyla vedalaştığı sahneye tanıklık ediyoruz. Pavlus, uzun hizmetinin ardından Yeruşalim’e gitmektedir. Kutsal Ruh ona her şehirde bağlar ve sıkıntıların beklediğini bildirmiştir ama Pavlus korkmamaktadır. Çünkü onun yüreğinde yalnızca bir şey vardır: Rab İsa’dan aldığı görevi tamamlamak. Bölüm şu sözlerle başlar:“Pavlus Milet’ten Efes’e haber göndererek kilise ihtiyarlarını yanına çağırttı. Yanına geldiklerinde onlara şöyle dedi: Asya’ya ayak bastığım ilk günden beri yanınızda nasıl yaşadığımı siz de bilirsiniz.” (Elçilerin İşleri yirminci bölüm on yedinci ve on sekizinci ayetler) Bu, yalnızca bir veda değildir; ihtiyarlara verilen son bir öğüttür. Aynı zamanda hepimizin yüreğine kazıması gereken bir hizmet anlayışıdır. Bugünkü metinden üç temel hizmetkâr tutumunu birlikte inceleyeceğiz.

Birinci Bölüm olan Elçilerin İşleri Yirminci bölümün birinci ayetinden altıncı ayetine kadar olan kısım, Elçi Pavlus'un öğrencilere duyduğu derin sevgiyi ve hizmetinin temelini gözler önüne sermektedir. Kargaşalık yatıştıktan sonra, Pavlus ancak öğrencileri çağırıp onları yüreklendirdikten sonra Makedonya'ya gitmek üzere yola çıkar. Bu durum, Pavlus'un öğrencilerin ruhsal durumlarına ve iman gelişimlerine ne denli önem verdiğini açıkça göstermektedir.

Sevgili kardeşlerim, bugün Elçilerin İşleri 19. bölüm 23. ayetten 41. ayete kadar olan sözleri derinlemesine düşünerek, 'Rabbin Yolu'nun dünyada nasıl işlediğini ve ne tür meydan okumalarla ve direnişlerle karşılaştığını birlikte ele almak istiyoruz. Efes'te yaşanan bu olay sadece geçmişin bir hikayesi değil, bugün yaşadığımız dünyada da müjde her yayıldığında tekrarlanabilecek ruhsal mücadelenin özünü gösteren bir aynadır.

Bir şehrin dönüşümü nasıl başlar? Kültürün değişmesi, hayat yönünün değişmesi ve değerlerin yeniden tanımlanması tesadüfen olmaz. Elçilerin İşleri kitabının on dokuzuncu bölümü, bir kişi olan Pavlus’un Tanrı’nın sözünü izleyerek bir şehri nasıl değiştirdiğini canlı bir şekilde gösterir. Bu dönüşümün merkezinde dikkat çekici mucizeler veya güç gösterileri değil, Pavlus’un Tanrı’nın sözünü eksiksizce bildirme tutkusu vardı. Bu söz aracılığıyla Kutsal Ruh’un gücünün nasıl ortaya çıktığını öğreniyoruz ve bu gücü hayatımızda nasıl deneyimleyebileceğimize dair pratik uygulamalar çıkarabiliyoruz.